سرزمین و طبیعت
سراسر مرزهای جنوبی ایران را کرانههای خلیج فارس و دریای عمان فراگرفته است. مجموع مرزهای خشکی ایران 51700 کیلومتر مجموع مرزهای آبی آن، در شمال و جنوب 2510 کیلومتر است.
ایران در قلب خاورمیانه قرار گرفته است و چون پلی دریای مازندران، یعنی زیباترین دریاچه جهان را به خلیج فارس وصل مینماید و همچنین مانند چهارراهی بر سر راه شرق و غرب، پیوندگاه تجلیات فرهنگی، معنوی و سیاسی جهان شرق و غرب است.
چشمهسارهای زلال، انارستانها، باغهای پسته، ردیف درختان تبریزی، کوچ کاروان عشایر در فصلهای گوناگون شبهای پرستاره، صخرهها، کوهها، پستیبلندیهای پایان ناپذیر، آتشفشانهای خاموش و پوشیده از برف، جنگلهای انبوه رشته کوههای البرز و کرانههای دریای مازندران از جمله چشماندازهای دیدنی و فراموش ناشدنی طبیعت ایراناند که خاطرههای ماندگار در اذهان جهانگردان به جا میگذارند.
چهره دشت و هامون ایران در خلال سال مختلف و متغیر است؛ زمانی پر از شن و سنگ، گاه پر از سیلاب و زمانی پوشیده از برف و گل و لای یا سرشار از گل و گیاه و سبزه است.
هنرمندان ایرانی در طرحهای انواع آثار هنری خود غالبا طبیعت را به عنوان نماد و نشانهای از زیبایی هستی ترسیم کردهاند. ایرانیان آب را همیشه ارجمند داشته و نشانه آبادانی شناختهاند. در چمنزارها، باغ و بوستانها، خانهها و در مسجدها و مکانهای مقدس به طور همیشگی آب جریان دارد و درختان بسیار به ویژه درختان سرو، کاج، نارنج، انار و انگور و غیره را آبیاری میکند.
طبیعت جادویی و پهناور ایران یکی از عاملهای بسیار ارزشمند صنعت جهانگردی است. از میلیونها هکتار مساحت خشکی ایران، 19 میلیون هکتار باغ و کشتزار؛ 10 میلیون هکتار جلگه و مرتع؛ 19 میلیون هکتار جنگل،و باقی مانده آن شامل زمینهای بایر، صحرا و کوه است...
